Water

Toegegeven voor mijn doen is dit een snel vervolg op mijn vorige blog, maar dit moet ik wel even vertellen.
Ik ben vandaag in de vaart gevallen. Dat klinkt erger dan het is, maar het was wel even schrikken. 
Maike en Emmy waren ballen aan het gooien in het water zodat Timmie, Doetje en Quinty ze eruit konden halen. Die drie zijn namelijk dol op zwemmen. Nu goed, prima, hun ding, niet het mijne. Maar ik vind het allemaal wel heel interessant; dus sta ik langs de kant, bij het diepe stuk hard te blaffen en te joelen. Glij ik uit. Grote plons, één keer heel ver koppie onder en twee keer wat minder. O o o o, wat was ik geschrokken! En Emmy roepen dat ik het zo goed doe, Maike naar me onderweg. Pfff, ik kneep m wel even, hoor!! Maar ineens had ik door dat ik mijn poten moest bewegen. Emmy nog harder roepen dat ik helemaal geweldig ben, Maike al bijna bij me en toen probeerde ik op de kant te krabbelen. Dat lukte niet echt, want het was heel hoog met een houten rand, máár toen greep Maike me bij het handvat van mijn tuig en trok me in één beweging omhoog. Phoe! En toen kreeg ik allemaal snoepjes en complimentjes dat ik het zo goed gedaan had. Eerlijk gezegd vond ik mezelf ook best wel stoer!
Daarna wilde Quinty nog een bal héé'l ver uit het water halen, maar dat lukte niet; dus toen zijn Emmy, Quinty, Maike en ik diep het riet ingewandeld over een minipaadje zodat Quinty alsnog die bal kon pakken. Ze kreeg bijna net zoveel complimenten en snoepjes als ik.  
Tjonge jonge jonge, wat een dag! Later ben ik nog wel het water in geweest, maar op het ondiepe stuk en alleen met mijn poten. En thuis heb ik héérlijk geslapen. 
Wat minder is hier in het park: berenklauw. De giftige variant welteverstaan. Ik heb allemaal bultjes en die doen een beetje pijn, maar daar krijg ik een zacht spulletje op en dan gaat het wel. Maar dan ren je lekker tussen het hoge riet en het fluitenkruid, zit er nog van die reuze berenklauw tussen. Het meeste wordt wel verwijderd, maar hier en daar staat nog wat en fijn weer! Maar ik word goed verzorgd door Maike en Esmé; dus...


P.s.
Ik kan niet wachten tot Dimitri hier is! Nu die naar de hondenschool gaat, kunnen we ervaringen uitwisselen! Hier is het ook wel saai hoor! Wachten, wachten en nog eens wachten tot dat je er bijna simpel van wordt! Maar het heeft nut, want ik ben wel alerter op mijn bazen en ik luister geweldig; dus effe volhouden!!
 

Leuk en niet leuk

De afgelopen weken waren een beetje vreemd. Aan de ene kant schijnt de zon en aan de andere kant gebeuren er allemaal verdrietige dingen. 
Pas kreeg ik te horen dat er twee jonge hondjes bij mijn pleegouders het niet gered hebben. Daar word je wel wat verdrietig van. Aan mijn pleegouders zal het niet gelegen hebben.
En ik vertelde toch dat ik regelmatig mee mocht naar het verzorgingshuis? Nou, daar gaan we ook niet meer heen, want Maike's oma is overleden. Ze was wel al héél oud hoor, wel 92! Maar dat was best vreemd, want ik ging met Maike en haar zus naar die flat en ik snapte er eerst niks van. Ik heb overal gezocht, maar ik kon die oude dame niet vinden. Toen ben ik maar in haar stoel gaan liggen.

Een paar dagen later mocht ik mee naar de begrafenis. Dat vond ik wel heel fijn. Ze hadden het er met z'n allen over gehad of ik wel mee kon en iedereen vond dat ik mee mocht, omdat oma mij wel lief vond. Ik heb me supernetjes gedragen! Ik snapte er alleen niks van dat ze in die kist lag. Toen heb ik wel even geroepen dat er iets niet klopte, maar dat hielp niet. Want er kwamen wel zes grote mannen om haar met kist en al mee te nemen. Toen ben ik maar braaf met Maike en Wim meegelopen. Het was eigenlijk heel gezellig. Ik kreeg heel veel aandacht en niemand van die vreemde mensen deed lelijk tegen me. Maar goed, ik weet ook prima hoe het hoort (en dat levert mij altijd hondensnoepjes op!). Op de foto loop ik met Esmé voor de rouwauto.

Maar nu wat vrolijkers!! Dimitri komt bij mij over een paar weken!! Eerst krijg ik een operatie, niet dat ik me er ook maar iets bij kan voorstellen. Dan even wachten tot Maike vakantie heeft, want dan heeft ze alle tijd voor ons en dan komt ie. Ik hoop dat hij het net zo leuk vindt als ik om te rennen en te spelen. Kunnen we samen verstoppertje spelen tussen het riet en het fluitenkruid...

 Ik las het bericht van Ilko en ik moest wel lachen! Ik heb namelijk ook wel eens beneden amok staan maken, omdat iedereen boven zat. Alleen werden ze niet boos. Dan ging Maike mopperend met een glas melk aan de keukentafel zitten, maar tegen mij zei ze dan niks. Na een tijdje ging ze dan weer naar boven. Niks aan. Nu hebben ze een hekje neer gezet, omdat ik een paar keer 's ochtends vroeg heel enthousiast naar boven ben gerend en met een grote sprong op hun bed geland. Wim vond dat niet echt leuk. Maar dat hekje krijg ik heel makkelijk open; dus... Ik zit regelmatig op Dennis' kamer en daar doet niemand moeilijk over. Ik ga van de zomer ook in een soort caravan. Ben benieuwd...

Teacher's pet

Wie was zaterdag de beste van de klas? Nou, nou? IKKE!!!! Tot grote verbazing van Maike, want die had namelijk maar een enkele keer het commando 'voet' met mij geoefend, omdat ze het een beetje onzinnige oefening vond (helemaal mee eens overigens), maar zelfs die deed ik in één keer helemaal goed. En (tromgeroffel a.u.b.) ik was de enige hond die niet de benen nam toen we 'kom voor' (ja, je verzint t zelf niet...) moesten doen. Of aan de lijn moest, omdat van tevoren al bekend wat er zou gaan gebeuren. Ik zei toch dat ik slim was....

 Vandaag heb ik heerlijk met Sofie gerend! Dwars door het hoge riet heen en snel, geweldig! En zoals je kunt zien, heb ik een nieuw tuig. Helemaal blij mee. Hij zit lekkerder dan die andere en voor mijn bazen is het handig als ik geen oog voor ze heb als ik aan het spelen ben, want er zit een handvat aan.
Bovendien zitten er lichtgevende letters en strepen op. Dat vonden mijn bazen wel handig voor het geval ik weer besluit om alleen naar huis te gaan. Dan ziet de rest van de wereld me tenminste.
Zwemmen doe ik niet, pootje baden wel. Maar hier in Almere vind dat een beetje eng. In het Spanderswoud waar ik regelmatig kom, is dat minder. Ik sta ook altijd vol verbazing te kijken naar die beesten die er zomaar in plonsen. Wat is daar nou leuk aan?!


 Dimitri: autorijden vind ik op zich niet heel geweldig, maaaaar ik heb ontdekt dat we dan vaak iets leuks gaan doen; dus. Ik heb maar twee keer overgegeven en dat was toen ik hier nog maar net was en verder niet. Meestal wil ik op de achterbank en dan ga ik lekker liggen. Ze slepen me namelijk overal mee naartoe. Niet dat dat vaak is, maar als ze gaan, ga ik mee. Ik ga ook vaak mee naar een gebouw waar alleen maar héél oude mensen wonen. Dan gaan we op bezoek bij de oma van Maike en dat bezoek duurt me altijd te lang, maar ik krijg van al die mensen die we tegenkomen altijd wel heel veel aandacht. En hondensnoepjes.  
Enne, volhouden hoor! Ik doe mijn stinkende best voor je! Zelfs als ze gaan eten, ga ik heel rustig op de stoel liggen en niet meer snuffelen en Dennis moet nu twee dagen op me passen, omdat vrij heeft en de rest niet. Nou, ik gedraag me super! Ik ga bij hem op de kamer liggen (uit mezelf) zodat hij kan gamen, het kan mij niet schelen waar ik m'n tukkie doe. Het resultaat: elke maaltijd gaat het over jou. Gisteren zei Esmé dat je wel kon komen logeren, want haar vriendinnen logeren toch ook altijd bij ons, maar toen zei Wim dat je dan waarschijnlijk wel heel lang zou blijven. De rest heb ik niet meer gehoord, want toen kreeg ik mijn eten. Dikke poot van mij!  

Het zonnetje schijnt...

Tot eergisteren was het prachtig weer, maar nu... Sjonge daar word je toch helemaal gefrustreerd van! Voor wie het nog niet wist: ik háát regen! Zo erg zelfs dat ik het er voor over heb dat mijn baas boos op me wordt. Gisteren ben ik namelijk alleen naar huis gelopen en heb Wim in het park (in de stromende regen) achtergelaten. Dat vond ie niet leuk. En toen ik thuis kwam, wist ik wel dat ik iets gedaan had wat niet oké was, want ik rende naar binnen toen Maike de deur open deed en ik heb me gelijk in de bank 'verstopt'. Onder mijn dekentje, want ik had het héél koud. Wim heeft me nog lopen zoeken en is toen maar thuis gaan kijken en ik weet dat dat niet heel aardig van me was, maar ik kan er niks aan doen. Kijk: dit is mijn favoriete bezigheid.
Hier lig ik lekker in het zonnetje op de schommelbank. Dan wil ik ook wel uit! Zoals vorige week.
Het is een rustige woensdagmorgen en ik ga om een uur of half tien lekker met Maike wandelen. Dat is niet zomaar een tijd, maar een beetje gepland, want dan is er een hele groep mensen en natuurlijk honden. Reuze gezellig!  Nou goed, wij lopen dus met z'n allen (4 mensen en ongeveer 8 honden) door het park en wij honden ontdekken iets heerlijks! Het was hartstikke leuk: wij met z'n allen er omheen en om de beurt erin rollen, zodat we uiteindelijk allemaal evenveel roken.
Komen we terug bij de bazen, die al stonden de brullen dat we terug moesten komen, reageerden die toch maf. Sommige van mijn vrienden kreeg op zijn of haar kop, ik niet, ik werd alleen maar afgeveegd met zakdoekjes en Maike leek wel ziek. Ze stond heel rare geluiden te maken... Maar thuis mocht ik niet in de kamer zoals gewoonlijk, maar gelijk de tuin in en toen kwam ze met shampoo en een emmer water. Dat was minder. Maar ik heb wel een heerlijke ochtend gehad met mijn vrienden en een dooie vis!
Nu we het toch over leuke dingen hebben: ik mocht laatst mee met Maike en Wim naar Amsterdam! Jawel, u hoort het goed, deze hond was al bereisd, maar nu helemaal! Ze hadden namelijk een etentje met een vriend van Maike van toen ze nog kleuters waren, zoiets als wat Daisy voor mij is zeg maar. En de kinderen konden bij vriendjes, maar ik kon niet bij mijn vriendinnetje Nosey, want die was net geopereerd. Dus ik mee. Lachen man! Eerst in de auto dwars door Amsterdam heen, nou en een bekijks dat ik had, geweldig en toen de kroeg in. Ik heb mij super gedragen en kreeg heel veel aandacht. Minpuntje: ik had heel leuk speelgoed ontdekt en Wim en Maike schrokken toen ik het onder de tafel vandaan haalde. Het waren plastic doosjes waar iets lekkers in zit om ratten mee om zeep te helpen. Maar ze waren leeg en eigenlijk had ik niks mee gedaan, maar de volgende dag werd ik ziek. Spugen joh! De hele bench zat onder. En toen moest ik naar de dokter. Hij zei dat ik net een stripfiguur was. Pfff. Ik was niet heel ziek, daar had ie wel een uur voor nodig om dat te bedenken, duh, en ik kreeg pillen tegen het spugen en een prik. Nah! Maar geen zorgen, want ik eet weer als een bootwerker en heb heel veel lol, als het niet regent dat is en ik ben al lang weer van de pillen af!

Kijk maar naar deze foto: 

 Dit was afgelopen vrijdag toen kwamen Paul en Harriet Maike ophalen om naar één of ander herrieconcert te gaan. (Sinds ze die 'muziek' weer aan heeft staan, kom ik niet in de garage pfffff.) En ik vond het super gezellig! Heerlijk knuffelen en laten zien wat ik allemaal kan! 
Nog even dit: Maike is een beetje een druif met e-mail en dus doe ik het maar: ik vond het super om te lezen hoe het met Brawn gaat, ook al heet ie nu anders. het blijft toch je broertje... Ik zag ook dat Dimitri nog bij mijn pleegouders zat en dat vind ik zo naar. Ik heb al gezeurd of ie niet bij ons kan komen, wie weet klets ik ze nog wel om....

'Puppy'cursus en aanverwanten

Volgens mij heb ik al eens verteld hoe slim ik ben. En ik bedoel het niet rot, maar de hondenschool is bijna een belediging voor mijn intelligentie. Zaterdag was ik voor het eerst. Ik had er best veel zin in. Ik ben namelijk altijd wel in voor nieuwe dingen, maar dit keer had ik het wel snel gezien. Maar ja, dan heb je de andere honden die niet zo vlot zijn en die zijn in de meerderheid. Gelukkig was er net zo één als ik en die ging echt in protest: zitten en niet meer bewegen. Ik prijs mij gelukkig met baasjes die mij snappen en die samen met mij het leuk maken. Rondjes lopen en niet reageren op anderen is héél makkelijk en na vijf van die rondjes snap ik het wel; nou dan doen we nog een rondje met springen, harder lopen, zachter lopen, enzovoorts. De hondentrainer kwam zelfs vragen of wij de eerste puppycursus al hadden gedaan. Nou niet dus.
Ik ken nog een trucje, maar dan moet ik wel even wat uitleggen. Elke week kijk ik samen met Esmé naar een programma waar ze mensen rare dingen laten doen. Daar kun je best wat van leren, vooral hoe je mensen in de maling kunt nemen. Nou ben ik knetter op brood; niet zoals op aardappelen, maar het is een goede tweede. Vorige week was er een stel met kinderwagen op de brug de eendjes aan het voeren. Nou heb ik ook een ambivalente relatie met eenden; dus had ik wat bedacht. Met wat ik van tv geleerd heb en mijn enorme charme (dit is geen hoogmoed, ik heb fans, maar daar kom ik nog op) ben ik tussen de eendjes gaan zitten en bedelen om brood. En het werkte!! Het is heel simpel: gewoon denken: "ik ben een eend, ik ben een hongerige eend, ik ben een eend.". En dan is het binnenhalen! De eenden trapten erin en de mensen met het brood ook. Het was geweldig! Iedereen dacht dat ik een eend was, behalve Maike. Die heeft me hard staan uitlachen, maar die snapt er ook niks van.

Fans. Ik heb fans. Nog even en ik heb mijn eigen fanclub! Vooral baasjes vinden mij heel mooi en geweldig, maar ik heb ook keus in met wie ik wel of niet wil spelen. Daisy is mijn vriendinnetje. Dat is de enige met wie ik altijd speel ongeacht wie er in de buurt is, maar verder... Ik kan spelen met wie ik wil, want (bijna) elke hond wil met mij spelen. Niet iedereen kan mij bijhouden en dan vind ik het al gauw niet zo leuk meer en het mag er ook best hard aan toe gaan (behalve met Daisy) en dat wil ook niet iedereen en dan houdt het voor mij gauw op.

Van de week was ik in Hilversum en daar heb ik water leren waarderen van twee grote mannen. Heerlijk was het! lekker ravotten, stoeien en bovenal rennen! Ik rende ze er helemaal uit. Het was super!

Ik ben dus heel veel buiten op het moment en de meeste momenten dat ik dat niet ben, lig ik in de bench, omdat er dan niemand is, maar dat is nog altijd niet veel of ik lig te slapen, omdat ik zoveel buiten geweest ben. Heel veel tijd om te computeren heb ik dus niet, maar gelukkig hebben mijn baasjes foto's gemaakt!

Lente in je kop

Het is heerlijk buiten! De kou is weg en de zon schijnt regelmatig. Wat ik minder vind, is dat het in deze tijd ook best veel regent. Maar daar zet ik me wel overheen.
Op het moment ben ik het liefst buiten met mijn vriendjes, maar dan moet het wel droog zijn. Ik ben geen meisje-meisje, in tegendeel. Het liefst ren ik met stoere mannen, zie mijn filmpje met Clint. Van border collies tot retrievers en van rottweilers tot jack russels; alles is leuk zolang ze maar van rennen en stoeien houden. En dat zijn vooral jongens. En soms vinden ze mij wel heel erg leuk. Zoals afgelopen week: ik was met Wim in het park en ontmoette ik Tim. Een mooie labrador die wel van een wedstrijdje houdt. Dus wij lekker rennen samen en spelen en nog harder rennen. Voor dat ik er erg in had, was ik thuis. Met Tim en zonder baas. Ik geloof niet dat Wim dat heel erg leuk vond... Hoewel ik het best stoer van mezelf vond dat ik de weg naar huis wist.
Vandaag heb ik de hele familie naar buiten genomen. Ik vond het zonde van zo'n mooie dag: Wim aan het stofzuigen, Dennis aan de games, Maike aan het nakijken en Esmé voor de tv. Wat een onzin; dus ben ik voor de deur gaan zitten piepen, net zolang tot iedereen in de gaten had dat ik maar één ding wilde: weer lekker naar buiten. 
Nou, dat was heerlijk!! Lekker gerend op een megaveld met een Japanse keeshond o.i.d. en toen nog het bos in. Op de weg terug door het park dacht ik dat je weer door het riet kon, net als gisteren, maar dat stond nu helemaal onder water. Ik was al heel vies van dat veld en ik dacht dat het nu toch niet meer uitmaakte. Toen ben ik maar in de sloot gesprongen, naar de brug gewandeld/gezwommen alwaar Maike me omhoog heeft gehesen. Ik stonk een uur in de wind! Tja, toen moest ik thuis onder de douche. Niet mijn favoriete hobby, moet ik zeggen, maar ook niet heel erg. Daarna had ik het wel koud en nat. En koud. Maar lekker op en onder een dekentje op de stoel met Esmé, doet wonderen.

Rennen en spelen...

Zoals ik al zei, ik mag los en dat is super! Nu ga ik regelmatig naar het park en ik mag wel zeggen dat de meeste hondenuitlaters mij helemaal geweldig vinden. Je zou er arrogant van worden...
Er zijn ook honden die mij leuk vinden en ik hen, maar één wilde vanmiddag niet zo maar meer met zijn bazinnetje mee: Clint. Ik vind hem ook heel aangenaam gezelschap. Kijk maar naar het filmpje.

Elmo

Er is vandaag iets heel naars gebeurd: Elmo is dood.
Hij is vannacht overleden en toen Maike vanochtend beneden kwam en Elmo uit zijn hok haalde dacht ik nog dat we gezellig zouden gaan spelen. Maar dat was niet zo.
Later hebben Dennis, Esmé en Maike Elmo met hok en al buiten gezet en ik heb echt m'n best gedaan om hem wakker te krijgen, maar het lukte niet. Hoe ik ook op de kooi sloeg met mijn poot, het hielp niks. Hij bleef maar stil liggen, terwijl ik gewend ben dat hij dan tegen de tralies opspringt of een geluid maakt waaruit blijkt dat ie geen zin heeft. Nu bleef het stil...
Oké, zo lang was ik hier nog niet, maar Elmo was wel mijn speelkameraad. Kijk maar naar de foto's.
Aan de andere kant was hij al 10 jaar en al grijs om de neus. Oude man. Eigenlijk was hij al een week ziek en kon ik al niet met hem spelen.
Zolang kende ik Elmo nog niet, maar hij was wel mijn vriendje. Ik weet dat Dennis en Maike hem het het meeste missen en die heb ik dan ook helemaal suf geknuffeld vandaag. Maar misschien had ik zelf ook wel de knuffels nodig...

Groter worden

Elke week leer ik weer nieuwe dingen en soms is dat leuk en soms ook helemaal niet. Laat ik beginnen met het minder leuke: alleen thuis blijven in de bench. 's Ochtends boeit me dat voor geen meter, want dan slaap ik nog. Ik ben namelijk geen ochtendhond, eerder een avondhond. Dus als Wim om een uur of elf 's ochtends thuiskomt om mij uit te laten en me een aai te geven, dan gaat het nog wel, want dan ben ik toch nog niet echt wakker.
(Wie bedacht heeft dat ik tegenwoordig om zeven !!! uur in de ochtend naar buiten moet om een wandelingetje te maken, was ook niet helemaal lekker. Maar goed, weinig invloed, hoewel ik toch echt duidelijk heb laten merken dat ik dat toch niet helemaal zag zitten. Nu geef ik me er maar aan over. En de eerste dikke drol van de dag in het park, is ook niet verkeerd...)
Maar het komt als Wim en/of Maike om een uur of één weer komt, dan vind ik het helemaal niet zo leuk meer. Dan wil ik liever de rest van de middag spelen. Nu moet ik zeggen dat dat eigenlijk alleen op maandag en vrijdag is, want op alle andere dagen blijven ze of thuis of ik word zo lang uitgelaten dat ik daarna verder wil slapen... Ach, eigenlijk gaat dat ook best wel goed.
Maar vandaag was wel heel erg leuk! Eerst naar een uithoek dat Blankenham heet. Niet zo ver weg als Twello, maar toch een behoorlijke rit. En ik moet zeggen dat autorijden mij heel goed afgaat. Met mijn eigen dekentje en knuffel op de achterbank, kan ik namelijk tenminste languit liggen, (ik word wat groot) gaat het prima. Daar lekker gesnuffeld in de tuin en geknuffeld met Ingeborg, de grote zus van Maike.
Daarna met Wim en Maike naar het park en ik mocht los!!!!! Jawel, ze durfden het eindelijk aan. Mij duurde het allemaal al veel te lang dat gedoe met zo'n lijn, maar ja ik geloof dat ze heel bang zijn dat mij iets overkomt en ik ben ook niet altijd even handig; dus snap ik het wel. Maar jongens wat heb ik me uitgeleefd vanmiddag. Rennen, sprinten, sprinten en nog eens sprinten! Spelen met andere honden (ik leer al een boel honden kennen en herkennen, vriendjes dus eigenlijk) ,veld over rennen en natuurlijk weer terugkomen bij de baas. Kreeg ik gelijk snoepjes, helemaal geweldig.
Op de foto sta ik nog met lijn op mijn favoriete veld, maar dat is nu hopelijk verleden tijd!
En nog iets grappigs: eten. Ik lust alles, behalve kale brokken. Dat is saai. Dat eet je zelf maar, maar ik niet. Soms mag ik met de pot mee eten, niet altijd, want dan schijnt het niet goed voor me te zijn, hoewel ik vind dat het bijzonder goed ruikt; dus. Maar dan zit er iets wat zout heet in ofzo of teveel kruiden. Pfff. Maar wat ik zeggen wou, ik ben dol op boerenkool! Alles met aardappel eigenlijk. Natuurlijk gooien ze er brokken doorheen, dat vind ik best, maar aardappel....hmmmm.

De zon schijnt!!!

Heeft u al naar buiten gekeken? De zon schijnt, mijn afkomst verloochent zich niet en ik wil naar buiten. Woejaa!! Hoe vaker, hoe beter en hoe langer, hoe leuker! Vanmiddag anderhalf uur gerend, gesprongen en gesnuffeld in het zonnetje. Van mijn vaste route afgeweken, twee bruggen over een stukje bos in. Helemaal leuk.
Maar je hebt zo je goede dagen, daarentegen ook bijzonder slechte. Vorige week ging ik gezellig met Maike het park in. Niks aan de hand, lekker rennen en met andere honden spelen, totdat we een mevrouw met een rottweiler en een andere hond tegen kwamen.
Dat waren me toch *&%$#*beesten!!! Eerst deden ze zich heel leuk voor en gingen ze leuk met me spelen, maar na een minuut ofzo was het helemaal niet leuk meer. Ze besprongen me op een heel nare manier en sloegen me en, en, en.... Nu ja, je begrijpt wel dat ik het nog steeds lastig vind. Ik heb gegild; wist niet dat ik dat kon, Maike ook niet, maar ik kan het. En ik kan héél hoog springen! Toen het me teveel werd en Maike al bijna slaande ruzie had, ben ik gewoon omhoog gesprongen, er vanuit gaande dat ze me toch wel op zou vangen. En dat deed ze. Met mijn bijna vijftien kilo hield ze me op op één arm vast en is gewoon weggelopen! Ik vind mijn nieuwe baasjes nu eigenlijk best wel cool!
Sindsdien vind ik dat stukje van het park een beetje eng, want je weet maar nooit: straks zijn ze er weer. Nou, met alle baasjes weet ik één ding heel zeker: ik hoef niet bang te zijn! Ik ga gewoon op enge stukken heel stoer (en heel dicht) naast ze lopen en dan komt het wel goed.
Maar ik hou wel van een geintje... Van de week ging ik met Dennis en zijn vriendje mee naar het park en toen heb ik me uit mijn tuigje gewurmd! Dat was lachen!!! Dennis achter me aan en ik steeds stoppen totdat hij vlakbij was en dan gauw doorlopen. Hahahaha!! Zijn vriendje riep steeds maar over snoepjes in Dennis' zak en uiteindelijk was mijn trek in iets lekkers groter dan de lol hem te stangen en heb ik me 'laten' pakken.
Het gevolg van dit avontuur is dat ik er een extra lange lijn van 8 meter bij heb. Als ik wil, kan ik nu 32 meter voluit rennen. Héérlijk!!
Maar lekker liggen bij een zieke Dennis doe ik ook met liefde. Het is geweldig om de twee kleintjes te plagen, maar als er wat met ze is....