Whisky

Gisteren kregen we bezoek van Emmy (baasje van Tim & Doetje) en die kwam vertellen dat onze vriend Whisky overleden is. Hij had een aangeboren afwijking en dat werd hem uiteindelijk fataal. Toen wij het hoorden, was Whisky al begraven. 
Persoonlijk ben ik dol op Fred, de baas van Whisky, en hij op mij! Ik hoop dat hij gauw weer in het park is met een nieuwe hond. Niet dat een nieuw hondje Whisky kan vervangen, maar wellicht wordt zijn baas dan weer vrolijk en kunnen Saya en ik hem helpen zo'n ukkie op te voeden. Maar ik mis Whisky nu al. Ook al was ie niet zo jong en fit als Saya en ik, hij was altijd blij om ons te zien en soms, op een goeie dag, ging hij met ons mee kattenkwaad uithalen. Niet voordat ie een snoepje bij Maike had gehaald!

Vakantie!! 2

Oké, we zijn een dag thuis, ik heb lekker geslapen, ben uit geweest en heb dus alle tijd om wat over onze vakantie te vertellen. 
Onze bazen begonnen vorige week met het slepen van allerlei spullen, waaronder ook onze spullen! Onze voerbakken, onze manden, onze snoepjes, onze dekentjes, alles werd in Maike's auto gezet. En al hun spullen in Wim's auto. Dat was reden voor lichte paniek... Waarom moeten wij in een andere auto? Gaan ze ons wegbrengen?! Maar nee, wij gingen op vakantie naar hier:

De Siriushoeve. Ik was nog wel even bang dat de bazen ons achter zouden laten, maar nee; ze gingen de eerste avond gewoon, net als wij, naar bed. 

Maar die eerste dagen waren wel heel spannend, want dit is niet zomaar een vakantiestek. Vorig jaar waren we in Frankrijk (http://orisha1.blogspot.com/2010/08/vakantie.html) en moest ik steeds aan de lijn liggen en mocht ik 's avonds op het strand rennen. Dat is hier héél anders, want alles is onze speelplek! Buiten het terras kunnen we doen en laten wat we willen, inclusief onze behoeften, want dat moeten onze baasjes zelf opruimen, ha! De eerste twee dagen stonden Saya en ik al om half zeven voor het raam om naar buiten te mogen en tien minuten later voor het hek van het speelveld om lekker te rennen! 

Dat veld was groot joh! Minpuntje: we mochten niet graven, wat Saya vooral heel erg vond, want er waren nogal wat molshopen en ze hoopte nog wat te vangen. Maar ja, je kunt niet alles hebben en wat we hadden was al helemaal goed; dus. 
Al gelijk de eerste dag leerden we onze buren    Aira en Atara en de eigenaren Crispy, Nudar en Basso kennen. Natuurlijk hebben zij ook allemaal bazen, maar hier zijn wij belangrijk en niet de mensen, zeg maar. In ieder geval waren ze allemaal erg leuk. Dat gold niet helemaal voor Saya, want zoals je weet heeft zij iets tegen groot en tegen mannen of een combinatie van beide. Ze heeft ze allemaal wel eens een keer afgesnauwd en dat was minder. Maar goed.

Dit zijn enkele foto's van onze vrienden, helaas hebben die domme bazen van ons Basso niet goed op de foto kunnen krijgen, maar geloof als ik zeg dat het een indrukwekkende Doberman is. Ik vond hem erg leuk, maar Saya vond hem nogal eng en snauwde naar hem en die lieverd liet het zich nog aanleunen ook. Ik had even een kleine aanvaring met Nudar, die hele grote en wiens schuld dat was, zullen we maar even in het midden laten. Laat ik het zo zeggen: mijn ego was lichtelijk gekwetst... 
Dat speelveld en de 'achtertuin' waren niet alleen onze speelplekken, ook dit was voor ons vrij toegankelijk:

Maar hoogtepunt van de week was wel dat Janni en René op bezoek kwamen! Toen ze de auto uitkwamen, herkende ik ze meteen! Saya niet, maar ja, we kunnen niet allemaal zo'n goed geheugen hebben... In ieder geval was ik helemaal blij om ze weer te zien en dat heb ik laten blijken ook. En ik heb heerlijk met René  en later met Janni geknuffeld op de bank. Ze hadden zelfs iets lekkers meegenomen voor ons: een megazak met hondenkoekjes. We hebben nog uitgedeeld, maar die is nog lang niet op! Het was in ieder geval heel erg fijn om ze weer te zien en ik hoop dat Saya en ik de bazen kunnen overtuigen dat we vaker naar de Siriushoeve gaan en dan kan ik mijn oude baasjes weer zien. Gezien het feit dat enkele van mijn huidige familieleden dingetjes vergeten zijn in Rhauderfehn, vermoed ik dat dat een niet al te groot probleem zal zijn...

Maar over de vakantie: onze bazen konden het gelukkig ook allemaal goed met elkaar vinden. Tja, je weet maar nooit, ben jij dikke vrienden met een hond, liggen de bazen elkaar niet. Daar ben je dan ook mooi klaar mee. Maar dat was in dit geval gelukkig niet zo, bovendien hebben wij allemaal onze bazen ook wel enigszins opgevoed in sociale omgang. In ieder geval gingen ze samen barbecueën en dat is helemaal feest, want er valt altijd wat te halen!  

Er was één minpuntje en daar kon niemand iets aan doen: het ging onweren. Wie mij een beetje kent, weet hoe moeilijk ik het daar mee heb. En misschien nog erger was wel dat het vandaag thuis ook losbarstte... Ik kon me in Duitsland net zo goed verstoppen als thuis met hulp van Esmé en dat was wel een geruststelling.

Saya en ik moeten wel even bijkomen van deze trip. Niet omdat het niet leuk was, niet omdat het te druk was, maar omdat we (bijna) alles mochten doen waar we zin in hadden en wanneer het ons beliefde  en dat is heel vermoeiend. Ik ben ook wat extra pondjes kwijtgeraakt van al die activiteit. Maarre, als je een super vakantie wilt, dan moet je je baas maar overtuigen dat ze hier naar toe moeten! Bovendien zal die zich hier ook wel uitstekend vermaken, net als die van ons.

Vakantie!!

Dit jaar waren we op de Siriushoeve in Rhauderfehn. Dat ligt in Duitsland. En deze keer waren wij op vakantie en de bazen mochten mee. Een uitgebreider verhaal volgt nog, maar Saya en ik zijn heel moe, vandaar alleen deze impressie van hoe het was.

Een dezer dagen ga ik uitgebreid vertellen hoe het was, maar eerst wil ik slapen. Na zo'n supervakantie moet je echt wel even uitrusten...

Muizenissen

Het is alweer bijna zomer, het gras en het riet staan hoog en wij vermaken ons wel. Hoewel Saya aan het puberen is geslagen. Ze doet allerlei dingen die niet mogen, zoals uit haar halsband wurmen en achter een kat aan gaan of niet luisteren. En ze is weer aan het jagen geweest...
Niet zo'n dramatische afloop als de vorige keer (hoewel, je weet maar nooit...), maar bij ons in huis woont nu een jong muisje. Wel een gehandicapte, met dank aan Saya. Hij mist nu een oog en heeft een manke achterpoot. Maike wilde hem nog eerst gewoon in het hoge gras loslaten, maar de dames die erbij waren vonden dat wel een beetje zielig; dus heeft ze hem in haar zak gestopt en woont ie nu in een plastic opbergdoos. Ach ja, Esmé heeft de bak ingericht met hooi en een doosje als huis. 

Maar Saya is niet de enige die wel eens wat uithaalt. Wij hebben nog niet zo lang een neef genaamd Pip. Pip is een border collie en komt uit het asiel. Beetje druk, maar wel grappig. Pip heeft met verf gespeeld en daar waren zijn bazen helemaal niet blij mee...

Inesto en trainen

Afgelopen week kregen we een niet zo fijn bericht: onze vriend Inesto is dood. Inesto was een enorme zwarte newfoundlander die heel vaak met zijn baasje Ellie in het park kwam. Hij was net geschoren en helemaal blij, want nu had ie het niet zo warm meer; hij ging zelfs mee rennen met ons. Maar ja, hij werd ziek, bleek iets met z'n maag en darmen te hebben en nu is hij er niet meer. Hij is nog geen vier jaar geworden. 

Elke week moet ik naar de hondenschool en dat vind ik hartstikke leuk. Voor dat we gaan loop ik iedereen aan te sporen, vooral Maike, wanneer we nou gaan. Ik zit als eerste in de auto en ben altijd helemaal blij als ik weer op het veld ben. En de laatste keer was dubbel leuk, want Esmé mocht met mij trainen! Dat ging op zich, mijns inziens, best heel goed. Ik heb alleen een beetje de zomer in m'n hoofd. Kijk maar, ik heb een filmpje gemaakt:

Theo en het ganzenkuiken

Het is zulk mooi weer dat we heel veel buiten zijn, ook vroeg in de avond en dan maak je wel eens wat mee. Je wandelt wat, snuffelt wat, je kijkt op en je ziet in de verte een mooie rooie kater die erom vraagt achterna gezeten te worden. Wat doe je dan? Precies, je gaat op volle snelheid het park door, straat over tot je voor de kater staat. En daar ging het mis.
Normaal gesproken rennen die beesten weg en dat is leuk; dat zijn ook de regels van het spel: hond rent op kat af, kat rent weg, hond blaft hard en gaat er achteraan, kat klimt in boom en heeft lol, hond blaft nog wat en druipt af. Één van mijn favoriete bezigheden. Maar deze kat, genaamd Theo, dus niet. Die bleef zitten. Ik er rondjes om heen lopen, blaffen en maar hopen dat ie alsnog de benen neemt, maar nee. Theo ging blazen en blazen en kreeg een dikke staart en kwam op mij af! Ja, hallo! Dat hadden we niet afgesproken! Ik heb gegild als een speenvarken en ben héél hard naar Wim gerend. Ik hoop dat ik dat pokkenbeest nóóit meer tegenkom, brrr!

Dit is een ganzenkuiken. En dit beestje is vanmorgen door Saya gevangen. Ja, je verwacht het niet, ik ook niet en Maike al helemaal niet, want Saya is niet de snelste, meestal ben ik het die iets vangt, maar dit keer was het Saya. 
Ze nam een sprint, een complete ganzenfamilie vloog het water in was al halverwege de vaart, op één na en die had Saya te pakken. Ze liet gelijk los toen Maike dat riep en het ging redelijk met het beestje. Maike had nog geprobeerd om het kuiken terug te zetten, maar er kwamen allemaal geïnteresseerde hondjes aan en dat werd dus niks. Toen heeft ze hem maar weer opgepakt en de dierenambulance gebeld. Die zouden het beestje later komen ophalen, maar ja.
Maike liep met het beestje op de arm richting huis, Saya sprong omhoog, zonder Maike te raken, greep de gans en toen was ie dood. Maike boos!!! Dat was ze eerst niet, maar toen wel, jeemienee zeg. Ik schrok er helemaal van! Nu mag Saya niet meer los in de buurt van jong vliegend spul en terecht. Ik heb ook wel eens wat gevangen maar ik zat er niet likkebaardend naar te kijken, sterker nog, ik heb nog nooit wat dood gemaakt.....

(Alweer) Een diploma en zwemmen

Ja,ja, deze slimme hond heeft weer een diploma gehaald. Nu voor Elementaire Gehoorzaamheid 2! En deze keer was ik de beste van de klas met 103 punten van de 110! Het had nog hoger kunnen zijn, maar die muts van een baas van mij liet onder het 'los volgen' de worst vallen. Tja, dan moet ik even stoppen... Er waren nog wat dingetjes, maar goed, bijna alles was perfect, op naar de volgende. Over twee weken begin ik met de voortgezette opleiding. Jawel, dat is die opleiding waar ik de enige windhondenachtige ben. De rest is allemaal labradors, retrievers en herders enzovoorts. 
Vervolgens kwam ik thuis, ging ik met Saya naar het park en toen bedachten Maike en Esmé dat het een perfecte dag was om naar Almeerderzand te gaan om te gaan zwemmen. Ja, zij niet, wij! Ahum, ik ben niet zo'n zwemmer, voor het geval iemand dat gemist heeft. Goed, het is altijd leuk om daar heen te gaan; dus. Nou, Saya heeft voor het eerst van haar leven echt gezwommen. Eerst met Esmé het water in en later met Maike. Saya vond het eerst helemaal niet leuk, maar nadat ik spontaan naar hen toe gezwommen was, ging het goed. Eerst alleen met haar voorpoten en later met alle vier. Wat je al niet voor je vriendin over hebt, zeg... 

 Die enorme hond die je hier zit wegrennen, is Diva. Een Duitse Dog van 60 kilo. We kennen haar uit het park bij ons, maar toevallig was ze met haar baas ook op het strand. Was wel heel gezellig; vooral Saya heeft met haar gespeeld. Op de foto is Saya bij Maike aan het zwemmen: je ziet nog net haar koppie boven water. Al met al was het een druk dagje...
Dan nog wat. Ik heb Maike's e-mail gelezen en daar las ik dat Lavida naar Oostenrijk is verhuisd. Ze is gisteren vertrokken. Aan de ene kant heb ik medelijden met Dimitri, want zijn vriendinnetje is weg, maar ik heb de foto's gezien waar ze naar toe gegaan is en ik ben jaloers!! Een stoeterij. Met paarden. Paarden!! En een privé weiland. Wat wil je als hond nog meer... Als het daar net zo leuk is als dat het er uitziet en ze krijgt lieve baasjes, dan hopen Saya en ik dat ze héél gelukkig wordt!

Macaroni Bolognese

Zoals je weet zijn wij wel eens alleen thuis en je weet ook dat wij wel eens wat uitproberen als het om eten gaat. Nu vonden wij vandaag dit:

en dit:

Dus, we hebben ze allebei opengemaakt en toen hadden we....Macaroni!! Alleen, net als met de risotto: NIET te VRETEN!!! Ik snap er geen zak van, als we macaroni krijgen in onze bakken, is het heerlijk. Wij doen dus iets niet goed. Overigens was de saus wel aangenaam! Onze bazen breken hun hoofden hoe wij de pot open hebben gekregen zonder handen... Hahahaha, dat blijft ons geheim!!!!
En dan nog wat. We gaan op vakantie naar Duitsland. Oké, weer eens wat anders dan Noord-Frankrijk, maar we gaan naar Rhauderfehn! Vlakbij onze pleegouders! Nah, ja, hoe verzin je het. Maike was op zoek naar een plek waar wij het ook leuk zouden hebben, vond dat en wat blijkt...?! In Rhauderfehn. We gaan maar één week en er is een speelveld voor honden; dus ik kan mijn training vast voortzetten. 
En we gaan onze pleegouders wel even gedag zeggen, maar we gaan ze niet gek maken, ze hebben genoeg aan hun hoofd. Ze hebben alweer 4 nieuwe puppies uit Spanje en dan nog de rest; die zitten niet op ons te wachten... Hoewel, ik denk dat ze het wel leuk vinden als ik en Saya ze een dikke knuffel komen geven!
Waar gaan we heen: http://www.honden-welkom.nl/.

Saya en een dagje Almeerderzand

Vandaag was een heerlijke lentedag en Maike wilde per se met ons naar Almeerderzand. Ze zat al twee dagen opgesloten achter haar computer met stapels nakijkwerk om zich heen en ik heb geprobeerd om haar mee naar buiten te krijgen, maar ze reageerde niet eens... Het enige moment dat ze uit haar hol kwam, was om met mij naar de cursus te gaan. 
Nou en dat was een succes, hahaha. Ik deed eerst alle oefeningen zoals van me verwacht wordt: zeer goed. Maar ik kon aan Maike merken dat ze geen zin meer had en een beetje melig werd; daar kreeg ik ook last van en toen ging het mis. Ik heb fantastisch gerend met Bram, een labrador mix en zou de broer van Saya kunnen zijn, vervolgens deed ik net alsof ik de oefening ging doen, maar deed dan net iets anders. Maike lachen en ze gaf me zelfs een knuffel. Dat was heel prettig, maar ze kreeg wel op haar kop. Dat was grappig! Ik luister niet en m'n baas krijgt op haar kop... Daarna werd het niet echt meer wat, maar het was wel heel gezellig. Over twee weken moeten we examen doen, hopelijk is ze dan wel serieus, want anders kan ik het ook niet!
Hoe dan ook, we zijn vandaag weer eens naar Almeerderzand geweest en dat was erg leuk! Saya vond het helemaal geweldig. Het gaat sowieso goed met Saya. Dat rare voer dat ze heeft, werkt echt, want ze huppelt steeds minder en draaft (met vier poten) steeds meer. Zoals het hoort. Ook krijgt ze steeds meer zelfvertrouwen. Je zou denken dat ze dat inmiddels wel had, maar het wordt steeds meer. Voorbeeld: eerst bepaalde Saya wanneer iemand haar mocht aaien en knuffelen, zij kwam bij jou liggen, niet andersom. Nu mag het allemaal. Ze vindt het geweldig om aangehaald te worden en loopt dan niet meer weg.
Nog een voorbeeld: Ze bleef altijd een beetje in de buurt met uitlaten, maar nu gaat ze zelfs uit zicht en heeft dan een hoop lol. Tot voor kort ging ze wel wat verder weg, maar altijd in zicht van de bazen en dat heeft ze nu niet meer. Nu kunnen we samen vogels jagen!
En vandaag ging ze het water in! Tjongejonge, ik doe het haar niet na! Nog even en ze gaat echt zwemmen. Ze ging zelfs de bal halen in het water! Eerst was Saya nog wat voorzichtig, maar nu helemaal niet meer.
Weet je wat ze ook doet? Mieren eten! Yuk!
Hier een filmpje van het eerste lente weekend....

Buurvrouw en rotzooi

Tja, het was weer zover... We waren alleen thuis en we hadden trek in wat lekkers. Op het aanrecht lag altijd van dat heerlijke spul. Zo'n vierkant pak met een teckel op de voorkant. Dus Saya heeft alles van het aanrecht getrokken, ik heb alles opengemaakt, maar het zat er niet bij. Maike was een beetje boos toen ze thuis kwam en, erger nog, ze pakte gelijk de stofzuiger...

Ze zei dat we wel een stel varkens leken. Wel, ik weet nu zeker dat ik niet op een varken lijk. Dat weet ik zo zeker, want we zijn er één tegengekomen vanmiddag. Ze heet Buurvrouw en werd uitgelaten. Eerst vond ik het heel vreemd. Saya niet, die is op zo'n moment de rust zelve, maar nadat ik Buurvrouw heb leren kennen, was ik niet bij haar weg te slaan. Wat een leuk beest!

P.S. door op de foto's te klikken, kun je inzoomen en Buurvrouw nog beter zien!