Puberen en aandacht

Als ik heel eerlijk ben, moet ik toegeven dat ik niet altijd even braaf ben. Vooral niet als ik iets gezelligs wil doen, maar de rest niet. Dat kan ik niet uitstaan!!
Van de week was Maike heel vaak vroeg thuis, ze ging dan ook wel weer weg 's middags, maar desalniettemin ze was er. Dus gaan we spelen!!! Dacht ik. En waarom kom je anders naar huis? 
Edoch, het ging anders... Ze kwam thuis met haar armen vol met mappen en papieren. Natuurlijk eerst alle aandacht voor mij, maar toen verdween ze in de garage achter de pc en riep door de telefoon dat ze heel druk was, waarmee mag Joost weten. Eerst ging ik nog gezellig bij haar liggen in mijn 'oude' mand, ook dat hielp niet. (Tussen twee haakjes: ik heb een nieuwe mand. Vet!! Zodra ik er in lig, slaap ik. Super!!)
Nou. Toen ben ik maar naar boven gegaan. En ik heb eens rondgekeken en bedacht dat de hele boel toe was aan wat veranderingen. Ik heb een van Maike's spijkerbroeken gepakt en op Esmé's kamer gelegd, Dennis' vuilnisbak zat vol met spullen die nog helemaal niet weg hoefden; dus heb ik die weer door zijn kamer gelegd en toen viel mijn oog op een konijn...

Zo zag hij er eerst uit:  
Ongeveer dan. En hij rook zóóóó lekker naar Esmé. Dan moet je er gewoon mee spelen! En als ik met een knuffel speel, gaat het nog wel eens mis. Dat is niet de bedoeling, maar het gaat gewoon vanzelf. Kan er niks aan doen.
Ik vond het heel erg dat Esmé zo moest huilen. Ik heb haar nog geprobeerd te troosten, maar dat wilde ze helemaal niet. Zo raar...

Maike heeft nog op aanwijzingen van Esmé dat konijn zo goed als kon opgelapt. Hoewel ik hem er nu wel wat eng uit vind zien. Het zou me niet verbazen als ie binnenkort in een horrorfilm speelt. Sterker nog: de hoofdrol krijgt! Brrr! 
En het is warm. Heel warm. Heel erg warm. Behalve 's ochtends en vanmorgen gingen de kinderen naar school, Wim stond met de buurman te kletsen en Maike zat op de wc ofzo en ik bedacht dat het een goed moment was om eens te kijken waar de kinderen nou eigenlijk heen gingen. Dus ben ik op mijn gemak naar buiten gewandeld, heb de buurman begroet en ben vervolgens achter de kinderen aan gerend. Wim boos!!! Niet normaal meer. En waarom?
Het enige wat ik deed, was Dennis en Esmé uitzwaaien van achter de supermarkt. Dat Wim het er niet mee eens was , pff, zijn probleem; dus liep ik verder toen hij mij kwam halen. Ik begrijp nog steeds niet dat ie boos was, vooral niet omdat Maike heel hard moest lachen toen we weer binnen kwamen. 
Morgen gaan ze weer naar zo'n herrie concert; dus hebben Esmé en ik iemand nodig om ons eten en heel veel aandacht te geven. Niemand blijft lang boos op mij en dus mocht ik met Maike mee oma ophalen! Heerlijke rit van wel drie uur (beetje lang, maar Maike mopperde al zo hard, dat ik maar niks geblaft heb...) in een super koele auto. Voor het eerst in dagen heb ik lekker geslapen! 
Morgen is mijn hondenschool examen. Iedereen hier denkt dat ik het niet ga halen, omdat ik doe waar ik zelf zin in heb, maar ik krijg wel lekker veel aandacht, omdat Maike's mama er is!

Esmé & Orisha

Het was een mooie dinsdagmiddag en Esmé ging haar kamer opruimen...
 

 

Slapen en waken

Dit weekend was Wim weg met z'n voetbalteam. Niet dat ze gaan voetballen ergens ver weg, welnee. Biertje, pooltafel, zwembad, tv. barbecue en een biertje. Hartstikke leuk! Maar dat betekent dat Maike en de kinderen alleen zijn 's nachts! En dat is best gevaarlijk, er kan van alles gebeuren! Er kan wel iemand inbreken of erger! En dit was hoe het ging....
Vrijdag op zaterdag: Het was heel gezellig, want iedereen ging mee uitlaten. En vervolgens gingen we, ja we, want ik mocht mee naar boven in mijn mand naast het bed (coooool) naar bed. Ieder op z'n eigen plek: ik mand, Maike grote bed, Dennis eigen bed, Esmé eigen bed. Maike ging nog 'even' tv kijken. Natuurlijk viel ze in slaap, zoals altijd, en daarna was het stil. Serene rust. Tot drie uur.
Ik hoorde iets. Nog niks aan de hand. Toen hoorde ik een boel. Tijd om alarm te slaan!! Ik blafte tot ik bijna schor was!! Weet je wat gek was, Maike zat ineens rechtop in bed en ze wankelde eruit en stond vervolgens een stoel te aaien dat ie stil moest zijn. Ik geloof dat het voor mij bedoeld was, want even later had ze door dat ik al op een andere stoel zat en kreeg ik dezelfde behandeling. Alsof ik op een stoel lijk..?! 
En ik zweer het je, het kwam van beneden; dus ben ik boven aan de trap gaan staan blaffen. Maike kwam achter me aan en ging ineens met heel veel lawaai naar de badkamer. Ze deed best wel raar, want ze was heel lief voor me, maar tegelijkertijd wel een beetje kortaf. Als ik niet beter zou weten, zou ik denken dat ze een beetje bang was voor wat er beneden was. Maar dat was al weg, want ik had me vergist. Het leek alsof wat buiten was, naar binnen kwam, maar dat was niet zo. Het waren alleen maar jongelui die luidruchtig voorbij kwamen. Ze riep nog wel tien keer dat de wekker over drie uur af zou gaan en bedankte mij daarvoor. Ik weet niet zo goed waarom ze me daarvoor bedankte, alsof ik die wekker bedien...
Zaterdag vroeg op. Bleh!!! Esmé naar schoolhandbal. Ik alleen thuis met Dennis. Niks mis mee, want Maike had me dik een uur uitgelaten om acht uur ofzo en ik was best wel moe daarna. Esmé, vriendinnetje en Maike kwamen thuis en wat bleek; Esmé met haar team waren de beste van de meisjes!! Weliswaar derde in de ranglijst, maar nummer 1 en 2 waren jongensteams; dus... Hoef ik niks meer aan toe te voegen, toch! 
Enfin, met Dennis en Maike voetbal gekeken, shoarma gepikt, weer met z'n allen uit en weer lekker slapen. Alleen lag Esmé nu bij Maike, want die was zo moe dat het niet zo goed meer ging. Dus mocht ze in het grote bed slapen op Wim's plekje. Even later ging ik met Maike (weer) naar boven en toen ging Dennis ook nog in het grote bed liggen. En ik natuurlijk in mijn mand. Het was best wel een beetje sneu voor Maike, want er was nauwelijks bed meer over. Ze mocht wel in mijn mand, maar dat wilde ze niet.
En weer hoorde ik 's nachts wat. Nu heb ik niet geblaft, want je wilt die kleintejs niet bang maken, maar ik heb wel gegromd. Ik ben nog uit mijn mand gestapt om te kijken waar het geluid vandaan kwam, maar ik kon het niet vinden. Maike maar 'sssttt' zeggen. En het zou zomaar kunnen dat het de hamsters beneden waren die ik gehoord heb...
Maike was zondagochtend heel vroeg op en dus kon ik lekker op haar plekje bij Esmé gaan liggen. Dat is namelijk heerlijk; met Esmé een tukkie doen.
Maar goed, ik heb dus lekker uitgeslapen zondag. Ook heerlijk uit geweest met Maike en toen kwam de baas gelukkig weer terug!!! Jippie!!! En er valt heel wat te zeggen voor een kale kop...

PS
Zoals je merkt, ben ik al helemaal opgeknapt van die operatie. Er steken nog wel drie touwtjes uit mijn buik, maar dat mag de pret niet drukken. Ik speel en ren alsof er niks gebeurd is!

Operatie

Ik ben heel zielig. Vanmorgen ben ik geopereerd en nu ben ik heel zielig. 

 De dag begon eigenlijk al heel vreemd, want Wim was thuis terwijl de kinderen naar school gingen. Dat vond ik al bijzonder verdacht, maar goed. Zal wel een reden voor zijn, want het gebeurt hier wel vaker dat er zomaar iemand thuis is, dacht ik nog. 
Vervolgens met Maike naar buiten. Woensdagochtend is altijd een feest: veel honden en dus lekker rennen en spelen. Bovendien heeft Maike dan geen haast en is er zo anderhalf uur voorbij.Vanochtend was niet anders.
Maar toen... Die bazen van mij heel vrolijk tegen me roepen dat ik mee mocht in de auto en dat vind ik tegenwoordig superleuk; dus. Komen we bij een dierenarts ver weg in Bussum. Nog steeds geen probleem, want bij mijn eigen dierendokter krijg ik altijd koekjes en is iedereen heel lief voor me. Dat was hier ook wel en ik gaf de dokter nog een dikke lebber op z'n neus enzo, maar ineens stak ie een naald in mijn achterste! Toen ging het alleen maar bergafwaarts.
Ik mocht weer met mijn baasjes naar de wachtkamer. Daar was nog een hond en ik vond al dat die een beetje vreemd deed: ze zakte door haar achterpoten, zat te hijgen alsof ze de 10 kilometer had gelopen en tot overmaat van ramp liet ze haar pies en poep lopen. Nou vraag ik je...?! En toen gebeurde het! 
Ik kon ook niet meer op mijn poten staan en alles werd wazig en raar. Dat vond ik dus heeeelemaal niks! Piepen klonk ook zoooooo raar, dat heb ik maar volgehouden, maar niks laten lopen! Je bent beschaafd of je bent het niet...
Daarna werd ik meegenomen naar een andere kamer en de rest kan ik me niet zo goed meer herinneren. Toen ik wakker werd had ik ineens drie gaten in mijn buik, vastgeknoopt met een touwtje! Zie hier: 
Vervolgens kwam Wim me ophalen en nog steeds was alles een beetje raar. En nu lig ik op de bank. En ik vind mezelf heel zielig. Voor de goede orde: ik vind mezelf heel zielig, maar ik ben het niet! De eerste de beste die zegt: `aah, wat zielig`, krijgt een wildeberenblik! Hoe groggy ik ook ben!

Hondenstrand

Vandaag besloten mijn baasjes dat het misschien een goed idee was om naar een hondenstrand te gaan, zodat ik wat aan water zou kunnen wennen. Wij in de auto naar het Almeerderzand. Wat een feest! Kijk maar:

 

Water

Toegegeven voor mijn doen is dit een snel vervolg op mijn vorige blog, maar dit moet ik wel even vertellen.
Ik ben vandaag in de vaart gevallen. Dat klinkt erger dan het is, maar het was wel even schrikken. 
Maike en Emmy waren ballen aan het gooien in het water zodat Timmie, Doetje en Quinty ze eruit konden halen. Die drie zijn namelijk dol op zwemmen. Nu goed, prima, hun ding, niet het mijne. Maar ik vind het allemaal wel heel interessant; dus sta ik langs de kant, bij het diepe stuk hard te blaffen en te joelen. Glij ik uit. Grote plons, één keer heel ver koppie onder en twee keer wat minder. O o o o, wat was ik geschrokken! En Emmy roepen dat ik het zo goed doe, Maike naar me onderweg. Pfff, ik kneep m wel even, hoor!! Maar ineens had ik door dat ik mijn poten moest bewegen. Emmy nog harder roepen dat ik helemaal geweldig ben, Maike al bijna bij me en toen probeerde ik op de kant te krabbelen. Dat lukte niet echt, want het was heel hoog met een houten rand, máár toen greep Maike me bij het handvat van mijn tuig en trok me in één beweging omhoog. Phoe! En toen kreeg ik allemaal snoepjes en complimentjes dat ik het zo goed gedaan had. Eerlijk gezegd vond ik mezelf ook best wel stoer!
Daarna wilde Quinty nog een bal héé'l ver uit het water halen, maar dat lukte niet; dus toen zijn Emmy, Quinty, Maike en ik diep het riet ingewandeld over een minipaadje zodat Quinty alsnog die bal kon pakken. Ze kreeg bijna net zoveel complimenten en snoepjes als ik.  
Tjonge jonge jonge, wat een dag! Later ben ik nog wel het water in geweest, maar op het ondiepe stuk en alleen met mijn poten. En thuis heb ik héérlijk geslapen. 
Wat minder is hier in het park: berenklauw. De giftige variant welteverstaan. Ik heb allemaal bultjes en die doen een beetje pijn, maar daar krijg ik een zacht spulletje op en dan gaat het wel. Maar dan ren je lekker tussen het hoge riet en het fluitenkruid, zit er nog van die reuze berenklauw tussen. Het meeste wordt wel verwijderd, maar hier en daar staat nog wat en fijn weer! Maar ik word goed verzorgd door Maike en Esmé; dus...


P.s.
Ik kan niet wachten tot Dimitri hier is! Nu die naar de hondenschool gaat, kunnen we ervaringen uitwisselen! Hier is het ook wel saai hoor! Wachten, wachten en nog eens wachten tot dat je er bijna simpel van wordt! Maar het heeft nut, want ik ben wel alerter op mijn bazen en ik luister geweldig; dus effe volhouden!!
 

Leuk en niet leuk

De afgelopen weken waren een beetje vreemd. Aan de ene kant schijnt de zon en aan de andere kant gebeuren er allemaal verdrietige dingen. 
Pas kreeg ik te horen dat er twee jonge hondjes bij mijn pleegouders het niet gered hebben. Daar word je wel wat verdrietig van. Aan mijn pleegouders zal het niet gelegen hebben.
En ik vertelde toch dat ik regelmatig mee mocht naar het verzorgingshuis? Nou, daar gaan we ook niet meer heen, want Maike's oma is overleden. Ze was wel al héél oud hoor, wel 92! Maar dat was best vreemd, want ik ging met Maike en haar zus naar die flat en ik snapte er eerst niks van. Ik heb overal gezocht, maar ik kon die oude dame niet vinden. Toen ben ik maar in haar stoel gaan liggen.

Een paar dagen later mocht ik mee naar de begrafenis. Dat vond ik wel heel fijn. Ze hadden het er met z'n allen over gehad of ik wel mee kon en iedereen vond dat ik mee mocht, omdat oma mij wel lief vond. Ik heb me supernetjes gedragen! Ik snapte er alleen niks van dat ze in die kist lag. Toen heb ik wel even geroepen dat er iets niet klopte, maar dat hielp niet. Want er kwamen wel zes grote mannen om haar met kist en al mee te nemen. Toen ben ik maar braaf met Maike en Wim meegelopen. Het was eigenlijk heel gezellig. Ik kreeg heel veel aandacht en niemand van die vreemde mensen deed lelijk tegen me. Maar goed, ik weet ook prima hoe het hoort (en dat levert mij altijd hondensnoepjes op!). Op de foto loop ik met Esmé voor de rouwauto.

Maar nu wat vrolijkers!! Dimitri komt bij mij over een paar weken!! Eerst krijg ik een operatie, niet dat ik me er ook maar iets bij kan voorstellen. Dan even wachten tot Maike vakantie heeft, want dan heeft ze alle tijd voor ons en dan komt ie. Ik hoop dat hij het net zo leuk vindt als ik om te rennen en te spelen. Kunnen we samen verstoppertje spelen tussen het riet en het fluitenkruid...

 Ik las het bericht van Ilko en ik moest wel lachen! Ik heb namelijk ook wel eens beneden amok staan maken, omdat iedereen boven zat. Alleen werden ze niet boos. Dan ging Maike mopperend met een glas melk aan de keukentafel zitten, maar tegen mij zei ze dan niks. Na een tijdje ging ze dan weer naar boven. Niks aan. Nu hebben ze een hekje neer gezet, omdat ik een paar keer 's ochtends vroeg heel enthousiast naar boven ben gerend en met een grote sprong op hun bed geland. Wim vond dat niet echt leuk. Maar dat hekje krijg ik heel makkelijk open; dus... Ik zit regelmatig op Dennis' kamer en daar doet niemand moeilijk over. Ik ga van de zomer ook in een soort caravan. Ben benieuwd...

Teacher's pet

Wie was zaterdag de beste van de klas? Nou, nou? IKKE!!!! Tot grote verbazing van Maike, want die had namelijk maar een enkele keer het commando 'voet' met mij geoefend, omdat ze het een beetje onzinnige oefening vond (helemaal mee eens overigens), maar zelfs die deed ik in één keer helemaal goed. En (tromgeroffel a.u.b.) ik was de enige hond die niet de benen nam toen we 'kom voor' (ja, je verzint t zelf niet...) moesten doen. Of aan de lijn moest, omdat van tevoren al bekend wat er zou gaan gebeuren. Ik zei toch dat ik slim was....

 Vandaag heb ik heerlijk met Sofie gerend! Dwars door het hoge riet heen en snel, geweldig! En zoals je kunt zien, heb ik een nieuw tuig. Helemaal blij mee. Hij zit lekkerder dan die andere en voor mijn bazen is het handig als ik geen oog voor ze heb als ik aan het spelen ben, want er zit een handvat aan.
Bovendien zitten er lichtgevende letters en strepen op. Dat vonden mijn bazen wel handig voor het geval ik weer besluit om alleen naar huis te gaan. Dan ziet de rest van de wereld me tenminste.
Zwemmen doe ik niet, pootje baden wel. Maar hier in Almere vind dat een beetje eng. In het Spanderswoud waar ik regelmatig kom, is dat minder. Ik sta ook altijd vol verbazing te kijken naar die beesten die er zomaar in plonsen. Wat is daar nou leuk aan?!


 Dimitri: autorijden vind ik op zich niet heel geweldig, maaaaar ik heb ontdekt dat we dan vaak iets leuks gaan doen; dus. Ik heb maar twee keer overgegeven en dat was toen ik hier nog maar net was en verder niet. Meestal wil ik op de achterbank en dan ga ik lekker liggen. Ze slepen me namelijk overal mee naartoe. Niet dat dat vaak is, maar als ze gaan, ga ik mee. Ik ga ook vaak mee naar een gebouw waar alleen maar héél oude mensen wonen. Dan gaan we op bezoek bij de oma van Maike en dat bezoek duurt me altijd te lang, maar ik krijg van al die mensen die we tegenkomen altijd wel heel veel aandacht. En hondensnoepjes.  
Enne, volhouden hoor! Ik doe mijn stinkende best voor je! Zelfs als ze gaan eten, ga ik heel rustig op de stoel liggen en niet meer snuffelen en Dennis moet nu twee dagen op me passen, omdat vrij heeft en de rest niet. Nou, ik gedraag me super! Ik ga bij hem op de kamer liggen (uit mezelf) zodat hij kan gamen, het kan mij niet schelen waar ik m'n tukkie doe. Het resultaat: elke maaltijd gaat het over jou. Gisteren zei Esmé dat je wel kon komen logeren, want haar vriendinnen logeren toch ook altijd bij ons, maar toen zei Wim dat je dan waarschijnlijk wel heel lang zou blijven. De rest heb ik niet meer gehoord, want toen kreeg ik mijn eten. Dikke poot van mij!  

Het zonnetje schijnt...

Tot eergisteren was het prachtig weer, maar nu... Sjonge daar word je toch helemaal gefrustreerd van! Voor wie het nog niet wist: ik háát regen! Zo erg zelfs dat ik het er voor over heb dat mijn baas boos op me wordt. Gisteren ben ik namelijk alleen naar huis gelopen en heb Wim in het park (in de stromende regen) achtergelaten. Dat vond ie niet leuk. En toen ik thuis kwam, wist ik wel dat ik iets gedaan had wat niet oké was, want ik rende naar binnen toen Maike de deur open deed en ik heb me gelijk in de bank 'verstopt'. Onder mijn dekentje, want ik had het héél koud. Wim heeft me nog lopen zoeken en is toen maar thuis gaan kijken en ik weet dat dat niet heel aardig van me was, maar ik kan er niks aan doen. Kijk: dit is mijn favoriete bezigheid.
Hier lig ik lekker in het zonnetje op de schommelbank. Dan wil ik ook wel uit! Zoals vorige week.
Het is een rustige woensdagmorgen en ik ga om een uur of half tien lekker met Maike wandelen. Dat is niet zomaar een tijd, maar een beetje gepland, want dan is er een hele groep mensen en natuurlijk honden. Reuze gezellig!  Nou goed, wij lopen dus met z'n allen (4 mensen en ongeveer 8 honden) door het park en wij honden ontdekken iets heerlijks! Het was hartstikke leuk: wij met z'n allen er omheen en om de beurt erin rollen, zodat we uiteindelijk allemaal evenveel roken.
Komen we terug bij de bazen, die al stonden de brullen dat we terug moesten komen, reageerden die toch maf. Sommige van mijn vrienden kreeg op zijn of haar kop, ik niet, ik werd alleen maar afgeveegd met zakdoekjes en Maike leek wel ziek. Ze stond heel rare geluiden te maken... Maar thuis mocht ik niet in de kamer zoals gewoonlijk, maar gelijk de tuin in en toen kwam ze met shampoo en een emmer water. Dat was minder. Maar ik heb wel een heerlijke ochtend gehad met mijn vrienden en een dooie vis!
Nu we het toch over leuke dingen hebben: ik mocht laatst mee met Maike en Wim naar Amsterdam! Jawel, u hoort het goed, deze hond was al bereisd, maar nu helemaal! Ze hadden namelijk een etentje met een vriend van Maike van toen ze nog kleuters waren, zoiets als wat Daisy voor mij is zeg maar. En de kinderen konden bij vriendjes, maar ik kon niet bij mijn vriendinnetje Nosey, want die was net geopereerd. Dus ik mee. Lachen man! Eerst in de auto dwars door Amsterdam heen, nou en een bekijks dat ik had, geweldig en toen de kroeg in. Ik heb mij super gedragen en kreeg heel veel aandacht. Minpuntje: ik had heel leuk speelgoed ontdekt en Wim en Maike schrokken toen ik het onder de tafel vandaan haalde. Het waren plastic doosjes waar iets lekkers in zit om ratten mee om zeep te helpen. Maar ze waren leeg en eigenlijk had ik niks mee gedaan, maar de volgende dag werd ik ziek. Spugen joh! De hele bench zat onder. En toen moest ik naar de dokter. Hij zei dat ik net een stripfiguur was. Pfff. Ik was niet heel ziek, daar had ie wel een uur voor nodig om dat te bedenken, duh, en ik kreeg pillen tegen het spugen en een prik. Nah! Maar geen zorgen, want ik eet weer als een bootwerker en heb heel veel lol, als het niet regent dat is en ik ben al lang weer van de pillen af!

Kijk maar naar deze foto: 

 Dit was afgelopen vrijdag toen kwamen Paul en Harriet Maike ophalen om naar één of ander herrieconcert te gaan. (Sinds ze die 'muziek' weer aan heeft staan, kom ik niet in de garage pfffff.) En ik vond het super gezellig! Heerlijk knuffelen en laten zien wat ik allemaal kan! 
Nog even dit: Maike is een beetje een druif met e-mail en dus doe ik het maar: ik vond het super om te lezen hoe het met Brawn gaat, ook al heet ie nu anders. het blijft toch je broertje... Ik zag ook dat Dimitri nog bij mijn pleegouders zat en dat vind ik zo naar. Ik heb al gezeurd of ie niet bij ons kan komen, wie weet klets ik ze nog wel om....

'Puppy'cursus en aanverwanten

Volgens mij heb ik al eens verteld hoe slim ik ben. En ik bedoel het niet rot, maar de hondenschool is bijna een belediging voor mijn intelligentie. Zaterdag was ik voor het eerst. Ik had er best veel zin in. Ik ben namelijk altijd wel in voor nieuwe dingen, maar dit keer had ik het wel snel gezien. Maar ja, dan heb je de andere honden die niet zo vlot zijn en die zijn in de meerderheid. Gelukkig was er net zo één als ik en die ging echt in protest: zitten en niet meer bewegen. Ik prijs mij gelukkig met baasjes die mij snappen en die samen met mij het leuk maken. Rondjes lopen en niet reageren op anderen is héél makkelijk en na vijf van die rondjes snap ik het wel; nou dan doen we nog een rondje met springen, harder lopen, zachter lopen, enzovoorts. De hondentrainer kwam zelfs vragen of wij de eerste puppycursus al hadden gedaan. Nou niet dus.
Ik ken nog een trucje, maar dan moet ik wel even wat uitleggen. Elke week kijk ik samen met Esmé naar een programma waar ze mensen rare dingen laten doen. Daar kun je best wat van leren, vooral hoe je mensen in de maling kunt nemen. Nou ben ik knetter op brood; niet zoals op aardappelen, maar het is een goede tweede. Vorige week was er een stel met kinderwagen op de brug de eendjes aan het voeren. Nou heb ik ook een ambivalente relatie met eenden; dus had ik wat bedacht. Met wat ik van tv geleerd heb en mijn enorme charme (dit is geen hoogmoed, ik heb fans, maar daar kom ik nog op) ben ik tussen de eendjes gaan zitten en bedelen om brood. En het werkte!! Het is heel simpel: gewoon denken: "ik ben een eend, ik ben een hongerige eend, ik ben een eend.". En dan is het binnenhalen! De eenden trapten erin en de mensen met het brood ook. Het was geweldig! Iedereen dacht dat ik een eend was, behalve Maike. Die heeft me hard staan uitlachen, maar die snapt er ook niks van.

Fans. Ik heb fans. Nog even en ik heb mijn eigen fanclub! Vooral baasjes vinden mij heel mooi en geweldig, maar ik heb ook keus in met wie ik wel of niet wil spelen. Daisy is mijn vriendinnetje. Dat is de enige met wie ik altijd speel ongeacht wie er in de buurt is, maar verder... Ik kan spelen met wie ik wil, want (bijna) elke hond wil met mij spelen. Niet iedereen kan mij bijhouden en dan vind ik het al gauw niet zo leuk meer en het mag er ook best hard aan toe gaan (behalve met Daisy) en dat wil ook niet iedereen en dan houdt het voor mij gauw op.

Van de week was ik in Hilversum en daar heb ik water leren waarderen van twee grote mannen. Heerlijk was het! lekker ravotten, stoeien en bovenal rennen! Ik rende ze er helemaal uit. Het was super!

Ik ben dus heel veel buiten op het moment en de meeste momenten dat ik dat niet ben, lig ik in de bench, omdat er dan niemand is, maar dat is nog altijd niet veel of ik lig te slapen, omdat ik zoveel buiten geweest ben. Heel veel tijd om te computeren heb ik dus niet, maar gelukkig hebben mijn baasjes foto's gemaakt!