Vakantie!!

Dit jaar waren we op de Siriushoeve in Rhauderfehn. Dat ligt in Duitsland. En deze keer waren wij op vakantie en de bazen mochten mee. Een uitgebreider verhaal volgt nog, maar Saya en ik zijn heel moe, vandaar alleen deze impressie van hoe het was.

Een dezer dagen ga ik uitgebreid vertellen hoe het was, maar eerst wil ik slapen. Na zo'n supervakantie moet je echt wel even uitrusten...

Muizenissen

Het is alweer bijna zomer, het gras en het riet staan hoog en wij vermaken ons wel. Hoewel Saya aan het puberen is geslagen. Ze doet allerlei dingen die niet mogen, zoals uit haar halsband wurmen en achter een kat aan gaan of niet luisteren. En ze is weer aan het jagen geweest...
Niet zo'n dramatische afloop als de vorige keer (hoewel, je weet maar nooit...), maar bij ons in huis woont nu een jong muisje. Wel een gehandicapte, met dank aan Saya. Hij mist nu een oog en heeft een manke achterpoot. Maike wilde hem nog eerst gewoon in het hoge gras loslaten, maar de dames die erbij waren vonden dat wel een beetje zielig; dus heeft ze hem in haar zak gestopt en woont ie nu in een plastic opbergdoos. Ach ja, Esmé heeft de bak ingericht met hooi en een doosje als huis. 

Maar Saya is niet de enige die wel eens wat uithaalt. Wij hebben nog niet zo lang een neef genaamd Pip. Pip is een border collie en komt uit het asiel. Beetje druk, maar wel grappig. Pip heeft met verf gespeeld en daar waren zijn bazen helemaal niet blij mee...

Inesto en trainen

Afgelopen week kregen we een niet zo fijn bericht: onze vriend Inesto is dood. Inesto was een enorme zwarte newfoundlander die heel vaak met zijn baasje Ellie in het park kwam. Hij was net geschoren en helemaal blij, want nu had ie het niet zo warm meer; hij ging zelfs mee rennen met ons. Maar ja, hij werd ziek, bleek iets met z'n maag en darmen te hebben en nu is hij er niet meer. Hij is nog geen vier jaar geworden. 

Elke week moet ik naar de hondenschool en dat vind ik hartstikke leuk. Voor dat we gaan loop ik iedereen aan te sporen, vooral Maike, wanneer we nou gaan. Ik zit als eerste in de auto en ben altijd helemaal blij als ik weer op het veld ben. En de laatste keer was dubbel leuk, want Esmé mocht met mij trainen! Dat ging op zich, mijns inziens, best heel goed. Ik heb alleen een beetje de zomer in m'n hoofd. Kijk maar, ik heb een filmpje gemaakt:

Theo en het ganzenkuiken

Het is zulk mooi weer dat we heel veel buiten zijn, ook vroeg in de avond en dan maak je wel eens wat mee. Je wandelt wat, snuffelt wat, je kijkt op en je ziet in de verte een mooie rooie kater die erom vraagt achterna gezeten te worden. Wat doe je dan? Precies, je gaat op volle snelheid het park door, straat over tot je voor de kater staat. En daar ging het mis.
Normaal gesproken rennen die beesten weg en dat is leuk; dat zijn ook de regels van het spel: hond rent op kat af, kat rent weg, hond blaft hard en gaat er achteraan, kat klimt in boom en heeft lol, hond blaft nog wat en druipt af. Één van mijn favoriete bezigheden. Maar deze kat, genaamd Theo, dus niet. Die bleef zitten. Ik er rondjes om heen lopen, blaffen en maar hopen dat ie alsnog de benen neemt, maar nee. Theo ging blazen en blazen en kreeg een dikke staart en kwam op mij af! Ja, hallo! Dat hadden we niet afgesproken! Ik heb gegild als een speenvarken en ben héél hard naar Wim gerend. Ik hoop dat ik dat pokkenbeest nóóit meer tegenkom, brrr!

Dit is een ganzenkuiken. En dit beestje is vanmorgen door Saya gevangen. Ja, je verwacht het niet, ik ook niet en Maike al helemaal niet, want Saya is niet de snelste, meestal ben ik het die iets vangt, maar dit keer was het Saya. 
Ze nam een sprint, een complete ganzenfamilie vloog het water in was al halverwege de vaart, op één na en die had Saya te pakken. Ze liet gelijk los toen Maike dat riep en het ging redelijk met het beestje. Maike had nog geprobeerd om het kuiken terug te zetten, maar er kwamen allemaal geïnteresseerde hondjes aan en dat werd dus niks. Toen heeft ze hem maar weer opgepakt en de dierenambulance gebeld. Die zouden het beestje later komen ophalen, maar ja.
Maike liep met het beestje op de arm richting huis, Saya sprong omhoog, zonder Maike te raken, greep de gans en toen was ie dood. Maike boos!!! Dat was ze eerst niet, maar toen wel, jeemienee zeg. Ik schrok er helemaal van! Nu mag Saya niet meer los in de buurt van jong vliegend spul en terecht. Ik heb ook wel eens wat gevangen maar ik zat er niet likkebaardend naar te kijken, sterker nog, ik heb nog nooit wat dood gemaakt.....

(Alweer) Een diploma en zwemmen

Ja,ja, deze slimme hond heeft weer een diploma gehaald. Nu voor Elementaire Gehoorzaamheid 2! En deze keer was ik de beste van de klas met 103 punten van de 110! Het had nog hoger kunnen zijn, maar die muts van een baas van mij liet onder het 'los volgen' de worst vallen. Tja, dan moet ik even stoppen... Er waren nog wat dingetjes, maar goed, bijna alles was perfect, op naar de volgende. Over twee weken begin ik met de voortgezette opleiding. Jawel, dat is die opleiding waar ik de enige windhondenachtige ben. De rest is allemaal labradors, retrievers en herders enzovoorts. 
Vervolgens kwam ik thuis, ging ik met Saya naar het park en toen bedachten Maike en Esmé dat het een perfecte dag was om naar Almeerderzand te gaan om te gaan zwemmen. Ja, zij niet, wij! Ahum, ik ben niet zo'n zwemmer, voor het geval iemand dat gemist heeft. Goed, het is altijd leuk om daar heen te gaan; dus. Nou, Saya heeft voor het eerst van haar leven echt gezwommen. Eerst met Esmé het water in en later met Maike. Saya vond het eerst helemaal niet leuk, maar nadat ik spontaan naar hen toe gezwommen was, ging het goed. Eerst alleen met haar voorpoten en later met alle vier. Wat je al niet voor je vriendin over hebt, zeg... 

 Die enorme hond die je hier zit wegrennen, is Diva. Een Duitse Dog van 60 kilo. We kennen haar uit het park bij ons, maar toevallig was ze met haar baas ook op het strand. Was wel heel gezellig; vooral Saya heeft met haar gespeeld. Op de foto is Saya bij Maike aan het zwemmen: je ziet nog net haar koppie boven water. Al met al was het een druk dagje...
Dan nog wat. Ik heb Maike's e-mail gelezen en daar las ik dat Lavida naar Oostenrijk is verhuisd. Ze is gisteren vertrokken. Aan de ene kant heb ik medelijden met Dimitri, want zijn vriendinnetje is weg, maar ik heb de foto's gezien waar ze naar toe gegaan is en ik ben jaloers!! Een stoeterij. Met paarden. Paarden!! En een privé weiland. Wat wil je als hond nog meer... Als het daar net zo leuk is als dat het er uitziet en ze krijgt lieve baasjes, dan hopen Saya en ik dat ze héél gelukkig wordt!

Macaroni Bolognese

Zoals je weet zijn wij wel eens alleen thuis en je weet ook dat wij wel eens wat uitproberen als het om eten gaat. Nu vonden wij vandaag dit:

en dit:

Dus, we hebben ze allebei opengemaakt en toen hadden we....Macaroni!! Alleen, net als met de risotto: NIET te VRETEN!!! Ik snap er geen zak van, als we macaroni krijgen in onze bakken, is het heerlijk. Wij doen dus iets niet goed. Overigens was de saus wel aangenaam! Onze bazen breken hun hoofden hoe wij de pot open hebben gekregen zonder handen... Hahahaha, dat blijft ons geheim!!!!
En dan nog wat. We gaan op vakantie naar Duitsland. Oké, weer eens wat anders dan Noord-Frankrijk, maar we gaan naar Rhauderfehn! Vlakbij onze pleegouders! Nah, ja, hoe verzin je het. Maike was op zoek naar een plek waar wij het ook leuk zouden hebben, vond dat en wat blijkt...?! In Rhauderfehn. We gaan maar één week en er is een speelveld voor honden; dus ik kan mijn training vast voortzetten. 
En we gaan onze pleegouders wel even gedag zeggen, maar we gaan ze niet gek maken, ze hebben genoeg aan hun hoofd. Ze hebben alweer 4 nieuwe puppies uit Spanje en dan nog de rest; die zitten niet op ons te wachten... Hoewel, ik denk dat ze het wel leuk vinden als ik en Saya ze een dikke knuffel komen geven!
Waar gaan we heen: http://www.honden-welkom.nl/.

Saya en een dagje Almeerderzand

Vandaag was een heerlijke lentedag en Maike wilde per se met ons naar Almeerderzand. Ze zat al twee dagen opgesloten achter haar computer met stapels nakijkwerk om zich heen en ik heb geprobeerd om haar mee naar buiten te krijgen, maar ze reageerde niet eens... Het enige moment dat ze uit haar hol kwam, was om met mij naar de cursus te gaan. 
Nou en dat was een succes, hahaha. Ik deed eerst alle oefeningen zoals van me verwacht wordt: zeer goed. Maar ik kon aan Maike merken dat ze geen zin meer had en een beetje melig werd; daar kreeg ik ook last van en toen ging het mis. Ik heb fantastisch gerend met Bram, een labrador mix en zou de broer van Saya kunnen zijn, vervolgens deed ik net alsof ik de oefening ging doen, maar deed dan net iets anders. Maike lachen en ze gaf me zelfs een knuffel. Dat was heel prettig, maar ze kreeg wel op haar kop. Dat was grappig! Ik luister niet en m'n baas krijgt op haar kop... Daarna werd het niet echt meer wat, maar het was wel heel gezellig. Over twee weken moeten we examen doen, hopelijk is ze dan wel serieus, want anders kan ik het ook niet!
Hoe dan ook, we zijn vandaag weer eens naar Almeerderzand geweest en dat was erg leuk! Saya vond het helemaal geweldig. Het gaat sowieso goed met Saya. Dat rare voer dat ze heeft, werkt echt, want ze huppelt steeds minder en draaft (met vier poten) steeds meer. Zoals het hoort. Ook krijgt ze steeds meer zelfvertrouwen. Je zou denken dat ze dat inmiddels wel had, maar het wordt steeds meer. Voorbeeld: eerst bepaalde Saya wanneer iemand haar mocht aaien en knuffelen, zij kwam bij jou liggen, niet andersom. Nu mag het allemaal. Ze vindt het geweldig om aangehaald te worden en loopt dan niet meer weg.
Nog een voorbeeld: Ze bleef altijd een beetje in de buurt met uitlaten, maar nu gaat ze zelfs uit zicht en heeft dan een hoop lol. Tot voor kort ging ze wel wat verder weg, maar altijd in zicht van de bazen en dat heeft ze nu niet meer. Nu kunnen we samen vogels jagen!
En vandaag ging ze het water in! Tjongejonge, ik doe het haar niet na! Nog even en ze gaat echt zwemmen. Ze ging zelfs de bal halen in het water! Eerst was Saya nog wat voorzichtig, maar nu helemaal niet meer.
Weet je wat ze ook doet? Mieren eten! Yuk!
Hier een filmpje van het eerste lente weekend....

Buurvrouw en rotzooi

Tja, het was weer zover... We waren alleen thuis en we hadden trek in wat lekkers. Op het aanrecht lag altijd van dat heerlijke spul. Zo'n vierkant pak met een teckel op de voorkant. Dus Saya heeft alles van het aanrecht getrokken, ik heb alles opengemaakt, maar het zat er niet bij. Maike was een beetje boos toen ze thuis kwam en, erger nog, ze pakte gelijk de stofzuiger...

Ze zei dat we wel een stel varkens leken. Wel, ik weet nu zeker dat ik niet op een varken lijk. Dat weet ik zo zeker, want we zijn er één tegengekomen vanmiddag. Ze heet Buurvrouw en werd uitgelaten. Eerst vond ik het heel vreemd. Saya niet, die is op zo'n moment de rust zelve, maar nadat ik Buurvrouw heb leren kennen, was ik niet bij haar weg te slaan. Wat een leuk beest!

P.S. door op de foto's te klikken, kun je inzoomen en Buurvrouw nog beter zien!

Stoere mannen

Wist je dat Saya héél hard kan rennen? Ik ook niet, want ze doet het nooit. Logisch, want ze heeft heupdysplasie en tot voor kort een manke linkerschouder. Vorige week ging ze als een speer! 
We waren aan het vogels jagen tussen de bomen en op het veld. Saya snuffelt lekker rond in het struikgewas en ik ben op het veld met Tim, een chocolade bruine labrador, niet al te ver van Maike en Wouter, de baas van Tim. Er is geen vuiltje aan de lucht en ineens komt Saya de struiken uit gescheurd alsof de duivel persoonlijk op haar hielen zit! Ik was zo verbaasd dat ik niet eens naar haar toe gerend ben, wat ik normaal wel doe. Ze ging zó hard! En, wat ze ook nooit doet, ze zigzagde. Dat was helemaal bizar. Ook Tim bleef verbouwereerd kijken. En wat nog het meest opviel: ze blafte of piepte niet, ze ging alleen maar snel in de richting van Maike.
Het duurde even, maar niet al te lang, waarom ze zo hard ging. Twee van die stoere bewakingsherders. Eentje piepte het uit toen hij, net als Saya, probeerde te zigzaggen. Blijkbaar kunnen herders dat niet zo goed als wij. Zo zeg, dat was indrukwekkend! Saya gaf geen krimp met twee van die enorme, stoere mannen achter zich aan!
Ondertussen kwamen er twee bazen de hoek om met veel lawaai, want blijkbaar waren de twee mannen losgebroken. Één van de twee vroeg nog of ze Saya niet hadden gepakt, omdat ze gepiep had gehoord, maar dat was hun eigen beest. 
Inmiddels was één van de twee herders al keurig naast Maike gaan zitten met een heel verliefde blik op Saya... En toen kreeg ie op zijn kop!! Zo zeg, dat heb ik nog niet meegemaakt, maar toen hij luisterde en met zijn baasjes meeging, kreeg ie ook wel weer een beloning. En ik heb ze nog even nageblaft toen ze al aan de riem zaten. Ik ben niet gek! 
Sindsdien is Saya heel wat zekerder van zichzelf en terecht, want ze is eigenlijk best wel stoer!


Vandaag was het geweldig weer! Bijna zoals ik het graag zie. En ik moest naar school, nou dat ging helemaal super! Ik had er dan ook echt zin in, vooral in nieuwe dingen en die gingen we ook doen.  Ik moest vooruit en vervolgens blijven liggen. Eitje! 
Daarna nog wel twee uur het bos in. En nu, nu ben ik moe, heel moe. Ik weet niet of ik nog puf heb om te eten....
Filmpje is van vandaag, aan het eind van een lange wandeling, en van van de week dat we iets heel lekker kregen:

Sprookjeswereld

We zijn net terug van een héél korte vakantie, maar wel een supermega leuke! We zijn drie dagen naar de Efteling geweest! 
Nu hoor ik je denken: 'Wat moeten honden in vredesnaam in een pretpark?!' Die gedachte had ik ook toen we aankwamen, máár wij hebben dat hele pretpark niet gezien, behalve Bosrijk dan, waar ons huisje stond. Onze baasjes hebben ons ook niet in de kennel gestopt, zodat ze zelf in allerlei attracties konden, welnee. Wij zijn naar de Loonse en Drunense duinen geweest en dat is pas een pretpark! We hebben herten en konijnen gezien en we hebben gerend en gespeeld en nog veel meer! 
De oma van Dennis en Esmé heeft gisteren een paar uurtjes op ons gepast zodat onze bazen ook nog het park in konden, maar toen waren wij al heel erg moe, net als oma. Maar het was wel heel fijn dat ze op ons wilden passen. Het was top met de bazen, oma, Dennis en Esmé, Ingeborg en zelfs Semtex (het konijn)!

Ik heb een filmpje gemaakt van wat Saya en ik hebben beleefd. Om de sfeer er nog even in te houden, hebben Saya en ik de muziek van de Vliegende Hollander gebruikt. N.B. Als je er op klikt, kom je op de You Tube site en kan je ons groot bekijken...